عبور از بیابان مرکزی ایران زیستگاه به یغما رفته یوز ایرانی

با هدف آموزش در باره تنوع زیستی و معرفی سال جهانی ۲۰۱۰ سال جهانی تنوع زیستی

پارک ملی کویر یکی از قدیمی ترین مناطق تحت حفاظت ایران است، موضوع حفاظت از این منطقه با مساحتی بالغ بر ششصد هزار هکتار توسط کانون شکار ایران به سال ۱۳۴۳ باز می گردد. پارک ملی کویر در جنوب غربی استان سمنان در حد فاصل کویر مرکزی ایران و دریاچه نمک واقع شده است. از لحاظ تقسیمات کشوری در حوزه سیاسی شهرستان گرمسار بوده و بخش کوچکی از آن نیز در محدوده سیاسی اصفهان واقع گردیده است. حاشیه شمالی پارک ملی توسط منطقه حفاظت شده کویر محصور گردیده که به لحاظ حفاظتی نقش به سزایی به عنوان سپر امنیتی پارک ملی ایفا می نماید. از سمت جنوب و شرق نیز به دشت کویر و سمت غرب آن به دریاچه نمک منتهی می گردد.

پارک ملی دارای زمستان های معتدل و تابستان های گرم است. درجه حرارت بین حداقل ۵- تا حداکثر ۵۰ درجه سانتیگراد در نوسان است. متوسط بارندگی در این منطقه حدود ۱۰۰ میلیمتر می باشد که در سال های مختلف از ۵۰ میلیمتر تا ۳۰۰ میلیمتر متغیر می باشد.

این پناهگاه امن حیات وحش برای گونه های مختلف جانوری از جمله مهمترین اعضای خانواده گربه سانان ( یوز پلنگ، پلنگ، گربه شنی، گربه وحشی، کاراکال) دیرگاهی است به دلایل و شیوه های گوناگون مورد تعرض واقع شده است. عبور از پارک ملی کویر “زیستگاه به یغما رفته یوز ایرانی” عنوان برنامه پیمایش با دوچرخه بیابان مرکزی ایران با هدف آموزش گردشگران، افراد محلی و بومی منطقه و توزیع بسته های آموزشی درباره یوز ایرانی و سال جهانی تنوع زیستی در این برنامه بود.

گزارش برنامه:

پنجشنبه ۵/۹/۱۳۸۸

ساعت ۶ صبح تهران را به مقصد گرمسار جهت اجرای برنامه گرمسار – بادرود ترک کردیم و سوار بر خودروی ویژه مان در ساعت ۹:۳۰ به ابتدای جاده خاکی قصر بهرام رسیدیم.

بعد از صرف صبحانه و آماده کردن وسایل وبررسی نهایی دوچرخه ها در ساعت ۱۱ حرکت خود را با جدایی از دوستانمان از روستای کهک به سمت قصر بهرام آغاز کردیم،در ساعت۱۴:۵۰ به سه راهی معدن، پاسگاه ملک آباد و قصر بهرام رسیده ،استراحتی کوتاه کرده و مجددا حرکت خود را اینبار در مسیری متفاوت نسبت به گذشته به سمت قصر بهرام ادامه دادیم.

در ساعت ۱۶:۵۲ به کاروانسرای قصر بهرام در ارتفاع ۱۰۵۱متر در دامنه سیاه کوه رسیده و شب مانی در این مکان در کنار دوستان محیط بان و با ارائه اهداف سفر انجام شد.
جمعه ۶/۹/۱۳۸۸

صبح بعد از صرف اندک صبحانه در ساعت ۸ قصر را به مقصد سفید آب ترک کردیم.

ساعت ۱۰:۴۲ به حوض قیلوله(آب انباری) در نیمه راه قصر تا سفید آب در ارتفاع ۸۷۵ متر رسیده و استراحتی کوتاه به همراه صرف صبحانه انجام شد.

به دلیل گرمی هوا که از سرعت حرکتمان می کاست در ساعت ۱۵:۰۲به کمپ محیط بانی سفید آب در ارتفاع ۹۸۸ متری رسیدیم.

با اندکی استراحت و خوش وبش با محیط بانان مستقر و گرفتن آب در ساعت ۱۶:۰۰ حرکت خود را به سمت بادرود آغاز کردیم.

از این نقطه قدم در مسیر جدید وکاملا بکر برای خودمان می گذاشتیم ، به دلیل پنچری و از دست دادن زمان، با شدت بیشتری رکاب زده و شب هنگام خود را به محلی مناسب برای برقراری کمپ دوم در ساعت ۱۸:۱۶ ودر ارتفاع ۹۱۶متری رسانده و چادر را برپا ساختیم.

تا اینجای مسیر ۱۳۵ کیلو متر راه پیموده شده بود.
شنبه ۷/۹/۱۳۸۸

بعد از طی یک شب سرد بیابانی صبح هنگام در ساعت ۸ حرکت در ادامه مسیر به سمت بادرود آغاز و در حالی که هنوز سردمان بود دو گردنه مسیر را در ارتفاع ۱۵۸۹ و ۱۵۳۵ متر را پشت سر گذاشتیم و با اندک استراحت های بین راهی در ساعت ۱۴:۵۲شهر بادرود و امامزاده آن از بالای گردنه ای به نام لطیف به ما خود نمایی کرد و در نهایت در ساعت ۱۵:۵۰روز جمعه ۷/۹/۱۳۸۸ با طی نمودن مسافت ۲۳۰ کیلومتری به امامزاده زیبای آقا علی عباس شهر بادرود در ارتفاع ۹۸۷ متری از سطح دریا رسیدیم که با بارش پاییزی باران در این منطقه همراه بود.