زنـده بـاد زاینـده رود

۱۲ آبان ۱۳۹۰ تا ۱۶ آبان ۱۳۹۰

آغاز : چهلگرد { استان چهار محال و بختیاری}

سر انجام : تالاب گاوخونی { استان اصفهان}

زاینده رود در آغوش زرد کوه بختیاری متولد می شود.

رشته کوههای بلند، جوان و پیوسته زاگرس در غرب سرزمین ما ایران، با قله های افراشته و پر شکوه، صخره ها و دیواره های سهمناک و دره های زیبای راز آلود، نهر ها و رودها را از دامان خویش بهره مند  می سازند.

زاینده رود در آغوش زرد کوه بختیاری متولد می شود و زندگی خود را آغاز می کند. پس از سیراب کردن حوضه خود در اصفهان، رو به شرق از سرزمینی نیمه خشک و خشک می گذرد و در تالاب گاوخونی فرو می رود.

گذرگاه زاینده رود در منطقه کوهستانی زاگرس راهی است دشوار،در دل کوه های سر به فلک کشیده،از درون تنگه ها و دره ها.راهی دشوار نه فقط برای پاهای ناآموخته مردم، حتی برای آبها.

پائین تر آنجا که دره ها وسعت بیشتری می یابند روستاها شکل می گیرند و زندگی مردم از راه دامداری، کشاورزی و تولید صنایع دستی می گذرد.

سختی زندگی و نبودن راه، جمعیت اندک این مناطق را هر روز بیشتر از از پیش راهی اصفهان،خوزستان و تهران می کند.

زاینده رود اما به راه خود ادامه می دهد.

کشتزارها، شالیزارها، باغ ها و بیشه زارها از زاینده رود سیراب می شوند و رودخانه به اصفهان می رسد.

قطره های گرانبهای آب از میان دستان زحتمکش بومیان می لغزند تا حوضه اصفهان را سیراب سازند و بر تمرکز جمعیت در آن بیفزایند.

زاینده رود با ترک اصفهان، از منطقه ای کم جمعیت و کم آب با روستا های پراکنده می گذرد، روستاههایی با تابستانهای خشک و طولانی و توفان های خاک که قناتها را می خشکانند،کشتزارها را نابود و تپه های شن بر جای می گذارند.

در تلاش برای  زنده بودن اما زاینده رود همچنان جاری است تا خود را به تالاب گاوخونی برساند.

تالاب گاوخونی یکه و تنها در میان دشت تفدیده با علفزارها و بوته زارهای حاشیه خود زیستگاه و پناهگاه پر ارزشی برای حیات وحش بوده است. هدیه ای از روی آسمان، کوهها و دره ها برای پرندگان،گورخرها و گله های آهو که زندگی شان به آن وابسته بود.

سرانجام زاینده رود، پس از تلاشی جانفرسا در دل تالاب گاوخونی فرو می رود و در میان علفزارها و نمکزارها ی تالاب راکد می میرد، پایانی غم انگیز برای رودخانه ای به زیبایی زاینده رود با آن آغاز باشکوه و این نام برازنده، سرانجامی دردناک برای رودخانه ای زندگی بخش، قدرتمند و بخشنده.

زنــده باد زاینده رود

عنوان برنامه ای است که تیم دوچرخه سواری کانون محیط زیست دانشگاه شهید رجایی تهران برای هم رکاب شدن با زاینده رود تدارک دیده اند. آنها قصد دارند همراه با زاینده رود از سرآب تا پایاب  این رود را رکاب زنی کنند. پیام آنها صلح و آشتی انسانها با طبیعت است. آنها قصد دارند با پدالهای دوچرخه هایشان صدای پای آب را از بلندای زاگرس به گوش گاوخونی برسانند و یادآوری کنند:

خاموشی زاینده رود و مرگ گاوخونی موضوعی جدی و تاسف برانگیز است که شاید از مهمترین تبعات افزایش جمعیت و توسعه نامتوازن با توان اکولوژیکی در حوزه زاینده رود می باشد.همه ما مقصریم، اما فرصت برای نومیدی و بدبینی گذشته است و همچنین همدیگر را مقصر دانستن. بیائیم تقصیر ها را همه با هم تقسیم کنیم و برای زندگی بخشیدن دوباره به زاینده رود با همدیگر متحد شویم.

حل بحران زاینده رود محتاج مدیریت صحیح آب و نگرش های فرا حوزه ای و ملی می باشد. خشکسالی موضوعی سالخورده در فلات مرکزی ایران است تا بهانه ای برای خاموشی زاینده رود. درباره توسعه، الگوههای مصرف و افزایش جمعیت نامتوازن و ناپایدار و بدون ارزیابی توان اکولوژیکی، در منطقه نیاز به باز اندیشی است.توصیه ها و دیدگاه های کارشناسان و متخصصان آب و محیط زیست را جدی بگیریم. فرصت برای نومیدی و بدبینی گذشته است.توان و امکانات بسیار زیادی هنوز موجود است.

به همدیگر ملحق شویم.

زنده باد زاینده رود

بهمن(محمد) عظیمی | محمد جواد محسن پور

کانون دوستداران محیط زیست دانشگاه شهید رجایی تهران

پائیز ۱۳۹۰

حامـیان:

انجمن پایشگران محیط زیست | انجمن یوز ایرانی | انجمن کوهنوردان ایران | انجمن حافظان محیط زیست بادرود |پیام آوران صلح و دوستی | گروه فرهنگی ورزشی تیرگان | دیده بان حقوق حیوانات | ائتلاف ملی میراث اصفهان | کانون بارگاه مهر | فروشگاه جباری | خبرگزاری سبز پرس | دیده بان طبیعت بختیاری | خبرگزاری خلیج فارس |